Steeds meer gevoelige jongens hebben moeite om zichzelf staande te houden in de huidige tijd. Ze leren thuis en op school niet om te reflecteren. Waardoor ze meteen reageren op omgeving. Sommigen gaan het gevecht aan of hebben overal commentaar op. Anderen gaan in het hoofd, dromen weg en hebben ook geen bewustzijn meer van hun gevoel.
Daar kan je mee blijven praten, maar zelden werkt dat blijvend. Cognitieve handvatten werken ook alleen aan het oppervlak. Met Jongens in hun Kracht heb je een perfect programma om juist deze jongens weer te doen beseffen dat ze bij zichzelf kunnen blijven. Ze leren steviger te staan.
Zo voelen ze zich gezien, in hun kwetsbaarheid én kracht. Met als gevolg dat veel kinderen via deze oefeningen en fysieke vorm van coachen een stevig fundament leggen, door de tijd heen. Ze leren weer vertrouwen op zichzelf en hun grenzen. Plus, hoe ze hierover helder kunnen communiceren.
Als je niets doet, waardoor ze zich niet gezien en begeleid voelen, kan de actie-reactie modus van sommige jongens escaleren. Doordat ouders of instanties soms onbewust meegaan in deze reacties, is de kans op ontsporen vanaf 14 jaar aanwezig. Ze haken af. Met een verhoogde kans op depressie, negativiteit of drugsgebruik.
Wat voorbeeldenAlleen al bij de Ninja-do trainingen zie ik zo welke jongens te dealen hebben met pittige perioden thuis.
Sommige jongens nemen de aanvalshouding van hun vader over. De ouders liggen in scheiding en de vader is fel naar de moeder. Kwetsbaar als ze zijn, komt dat ook bij deze jongens fors binnen. Waarna ze in het dagelijks leven aanleren om ook in de aanvalshouding te gaan, om die kwetsbaarheid te beschermen. Ze bijten van zich af of maken alles meteen onschadelijk met een grap of intelligent commentaar.
Ook heb je jongens die in het hoofd verdwijnen. Ze verstijven na de momenten dat hun vader gefrustreerd tegen hun moeder schreeuwt. Als de moeder dan onbewust ook nog communiceert naar het kind ‘je doet het niet goed’, zien wij in de Dojo het effect; Eén hoogbegaafde jongen kwam lastig bij z’n gevoel en schoot in de sessies altijd in de reactie ‘je doet het niet goed’ met uiteindelijk slaan en schoppen.
In beide voorbeelden ontstaat door de oefening de reflectie; ‘Hee als ik mijn lijf voel, voel ik me meer bij mezelf‘. Maar, zodra de ouders weer bekvechten, komt dat weer diep binnen. In zo’n geval werkt wekelijks contact. Tot het moment dat ze het zelf kunnen. Degene die verstijft wordt zachtjes meegenomen en komt letterlijk weer in beweging. Degene die aanvalt, komt in de veiligheid van de respectvolle dojo ook bij zichzelf